top of page

Ереванский ботанический сад
Երևանի բուսաբանական այգի​

6-17 сентября

Открытие: 

Среда, 6 сентября, 2023 в 19:00

Ачаряна ул., 1

Вт–Вс: 10:00 – 19:00

Тел. +374 10 621762

Билеты 

AMD 800

Աճառյան փող. 1

Երեքշաբթի – կիրակի, 10:00 – 19:00

Հեռ. +374 10 621762

Բացման միջոցառումները տեղի կունենան սեպտեմբերի 6-ին՝ չորեքշաբթի, ժամը 19:00-ին Երևանի բուսաբանական այգում (Երևան, Աճառյան 1):

Մուտքավճար՝

800 դրամ

botany.am

Instagram

Facebook

Марина Алексеева, Эдгар Амроян, Аудиоархив CYLAND, Людмила Белова, Иван Говорков, Степа Григорян, Сергей Кищенко, Ирина Корина, Анастасия Королева, Густаво Матаморос, Нао Нишихара, Тагуи Торосян, Моника Нараньо Урибе, Анна Франц, Сандер Хагелаар, Gray Cake

Մարինա Ալեքսեևա, Էդգար Ամրոյան, Լյուդմիլա Բելովա, Աննա Ֆրանց, Իվան Գովորկով, Ստյոպա Գրիգորյան, Սանդեր Հագելաար, Սերգեյ Կիշչենկո, Իրինա Կորինա, Անաստասիա Կորոլյովա, Նատալյա Լյախ, Գուստավո Մատամորոս, Թագուհի Թորոսյան, Մոնիկա Նարանխո Ուրիբե, CYLAND Ձայնային Արխիվ (CAA), Gray Cake

Марина Алексеева 

Прощай 

Видео, 2023

 

Фоторамки 10″, оргстекло; видео [00:02:50, цвет, зввук, петля]

 

Жизнь — это движение, и оно происходит даже после того, как эту жизнь закопали под землю. Это может быть невидимо глазу (если завалить оставшиеся окошки), но мы всегда услышим хотя бы слабый звук.

 

Մարինա Ալեքսեևա 

«Հրաժեշտ»

Վիդեո 2023 թ.

10 դյույմ թվային նկարների շրջանակներ, պլեքսիգլաս, վիդեո [00:02:50, գույն, ձայն, հանգույց]

Կյանքը շարժում է, և դա տեղի է ունենում նույնիսկ այն բանից հետո, երբ կյանքը թաղվում է հողի տակ։ Սա կարող է անտեսանելի լինել աչքի համար (եթե մնացած պատուհանները պետք է փակվեն), բայց մենք միշտ գոնե թույլ ձայն կլսենք:

 

Эдгар Амроян 

Корабль спасения

Инсталляция, 2023

 

Музыка: Иоганн Себастьян Бах, Ricercare à 6 (Музыкальное приношение; BWV 1079); Исполнитель: Джереми Коул

 

Инсталляция «Корабль спасения» является аналогией запрещенной в России картины Айвазовского «Корабль помощи». Эта инсталляция воспроизводит музыку, которая представляет собой сущность западной культуры. Музыка открывает двери запрещённого, расширяя границы искусства до океанического горизонта.

Էդգար Ամրոյան

«Փրկության նավը»

Ինստալացիա, 2023 թ.

«Փրկարար նավ» ինստալացիան Այվազովսկու «Օգնության նավը» նկարի անալոգիան է, որն արգելված է Ռուսաստանում: Այս ինստալացիան նվագում է այն երաժշտությունը, որը կազմում է արևմտյան մշակույթի էությունը: Երաժշտությունը բացում է արգելվածի դռները՝ մղելով արվեստի սահմանները դեպի օվկիանոսային հորիզոններ:

Аудиоархив CYLAND (CAA)

Избранные записи CAA, 2013 — по настоящее время  

 

25 пластинок, проигрыватель, наушники

 

Аудиоархив CYLAND (CAA) — это подразделение лаборатории CYLAND MediaArtLab, созданное для изучения методологии архивирования и экспонирования звукового искусства. Архив представляет собой непрерывный процесс работы над структурой различных поджанров саунд-арта, составления компиляций и каталогизации пополняющегося архива. На сегодняшний день в архиве насчитывается 58 релизов, включающих работы более 80 художников со всех континентов, кроме Антарктиды. Все записи доступны для прослушивания на сайте cyland.bandcamp.com.

 

Саунд-арт неизменно является частью фестивалей и выставок CYLAND. Мы придерживаемся экспериментального подхода, прежде всего потому, что, выставляясь среди мультимедийных инсталляций, саунд-арт может оказаться в тени.

 

Мы прошли долгий путь проб и ошибок, прежде чем найти концепцию, которая бы позволила физически проявить присутствие звука в выставочном пространстве. Пробовались варианты использования портативных плееров или планшетов, наушников или направленных источников звука. На удивление, наиболее подходящий носитель — виниловая пластинка — всегда был доступен и остается  лучшим средством записи и архивирования, настолько хорошо она подходит для представления звука. Используя пластинки, мы можем хранить и экспонировать звуковое искусство в его наиболее естественной физической форме. Дополнительным преимуществом стало его непосредственное взаимодействие с проигрывателем. В то время как задача куратора — составить подборку пластинок для выставки, с остальным справляются сами слушатели — они выбирают записи для воспроизведения, просматривают описания. Каждый из представленных релизов — это самостоятельное произведение, сопровождаемое кратким комментарием автора. — Сергей Комаров

 

Избранные записи для CYFEST-15 в Ереване: 

CAA—1 Ник Эдвардс

CAA—2 Питер Фогель

CAA—3 Ханс Таммен

CAA—4 Дмитрий ::vtol:: Морозов

CAA—5 Kurvenschreiber

CAA—8 Пит Ум

CAA—9 Йонаш Груска 

CAA—10 Ёсио Мачида

CAA—12 Василий Степанов

CAA—13 Сашаш Ульц

CAA—14 Георгий Багдасаров

CAA—15 Макс Кейпер и Торстен Солтау

CAA—16 Марк Ханнессон

CAA—17 Акира Рабле

CYLAND աուդիո արխիվ (CAA)

CAA արխիվի ընտրանի, 2013 թ. — շարունակական

 

25 վինիլային սկավառակ, պտտվող սեղան, ականջակալներ

CYLAND Աուդիո արխիվը (CAA) CYLAND MediaArtLab-ի ստորաբաժանումն է, որը ստեղծվել է ձայնային արվեստի արխիվացման և ցուցադրման մեթոդաբանությունների ուսումնասիրության համար: Այս արխիվը ձայնային արվեստի տարբեր ենթաժանրերի կառուցվածքի վրա աշխատելու, հավաքագրումների և աճող արխիվի կատալոգավորման շարունակական գործընթաց է: Մինչ օրս արխիվում կա 58 նմուշ՝ ներառյալ ավելի քան 80 արվեստագետների գործեր բոլոր մայրցամաքներից, բացի Անտարկտիդայից: Բոլոր ձայնագրությունները հասանելի են cyland.bandcamp.com կայքում:

 

Ձայնային արվեստը մշտապես եղել է CYLAND-ի փառատոնների և ցուցահանդեսների մի մասը: Մեր մոտեցումը հիմնականում փորձարարական է, քանի որ բազմամիջնոց ինստալացիաներում օգտագործվելիս ձայնային արվեստը հեշտությամբ կարող է ստվերում մնալ:

 

Դա փորձարկման և սխալի երկար գործընթաց էր՝ գտնելու հայեցակարգ, որը ֆիզիկական ձևով կարտացոլեր ձայնի առկայությունը ցուցահանդեսային տարածքում: Փորձեր արվեցին օգտագործել շարժական նվագարկիչներ կամ պլանշետներ, ականջակալներ կամ ուղղորդող բարձրախոսներ: Զարմանալիորեն ամենահարմար միջոցը վինիլային ձայնագրություններն էին՝ միշտ հասանելի և հարմար թե՛ ձայնագրման և թե որպես արխիվային միջոց, իսկ ամենահարմարը՝ ձայնը ներկայացնելու համար: Օգտագործելով ձայնագրություններ՝ մենք այժմ կարող ենք պահել և ցուցադրել ձայնային արվեստն իր ամենաբնական ֆիզիկական ձևով: Պտտվող սարքի հետ անմիջական փոխազդեցությունը լրացուցիչ հատկություն դարձավ: Մինչ կուրատորի գործը ցուցահանդեսի համար ձայնագրությունների ընտրանի կազմելն է, մարդիկ իրենք են ղեկավարում մնացածը: Նրանք ընտրում են ձայնագրություններ նվագելու համար և անցնում նկարագրությունների միջով: Ներկայացված ձայնագրություններից յուրաքանչյուրը առանձին կտոր է, որն ուղեկցվում է արվեստագետի ներկայացմամբ և հեղինակի կարճ մեկնաբանությամբ: — Սերգեյ Կոմարով

Նյութերի ընտրություն` Երևանի CYFEST-15-ի համար: 

CAA - 1 Նիկ Էդվարդս

CAA - 2 Պիտեր Ֆոգել

CAA - 3 Հանս Թամմեն

CAA - 4 Դմիտրի ::vtol:: Մորոզով

CAA - 5 Կուրվենշրայբեր

CAA - 7 Արտ Էլեկտրոնիկս

CAA - 8 Փիթ Ում

CAA - 9 Յոնաս Գրուսկա

CAA - 10 Յոշիո Մաչիդա

CAA - 12 Վասիլի Ստեփանով

CAA - 13 Սասաշ Ուլց

CAA - 14 Գեորգի Բաղդասարով

CAA - 15 Մաքս Կուիպեռ և Թորնստան Սոլթաու

CAA - 16 Մարկ Հաննեսոն

CAA - 17 Ակիրա Ռաբլե

 

Людмила Белова

Вечное настоящее  

Видео инсталляция, 2023

 

экран, рама; видео [00:06:18, цвет, звук, петля] 

 

«Мы уходим, а красота остается. Ибо мы направляемся к будущему, а красота есть вечное настоящее. <...> Эстетическое чувство — двойник инстинкта самосохранения и надежнее этики». — Иосиф Бродский «Набережная Неисцелимых»

 

Хрупкость и уязвимость человеческой жизни, ее краткость и конечность — вопросы, которые мучают человека, и каждый ищет на них свой ответ. Утешением в такого рода размышлениях является красота. Красота природы, искусство как вид «красоты». 

Р.М. Рильке писал «…Красота порождает ужас…»

Ужас в том, что Красота остается в вечном настоящем, в вечности, а человеку достается лишь мгновение.

Инсталляция «Вечное настоящее» представляет собой монитор, вставленный в антикварную раму и выглядящий как картина, висящая на стене. На «картине» можно увидеть напоминающую абстракцию, композицию из ярких пятен. Крупным планом представлен фрагмент природного ландшафта. На расстоянии двух шагов эта картина должна удивлять колоритом и композицией. Но с более близкого расстояния странное движение, происходящее на экране среди этих ярких пятен, распознается, и становится понятно, что под слоем из листьев и панцирей креветок движутся в своем вечном движении армии червей.

Լյուդմիլա Բելովա 

«Հավերժական ներկա»

Վիդեո ինստալացիա, 2023 թ.

 

Հեռուստացույցի մոնիտոր, շրջանակ, վիդեո [00:06:18, գույն, ձայն, հանգույց]

«Որովհետև մենք գնում ենք, իսկ գեղեցկությունը մնում է: Որովհետև մենք գնում ենք դեպի ապագա, մինչդեռ գեղեցկությունը հավերժական ներկան է: <...> Էսթետիկ զգայարանը ինքնապահպանման բնազդի երկվորյակն է և ավելի հուսալի, քան էթիկան»։ — Ջոզեֆ Բրոդսկի, «Ջրանիշ»

Մարդկային կյանքի փխրունությունն ու խոցելիությունը, նրա հակիրճությունն ու վերջավոր լինելը հարցեր են, որոնք տանջում են մարդուն: Յուրաքանչյուրն իր պատասխանն է փնտրում։ Այս տեսակի արտացոլման մեջ մխիթարությունը գեղեցկությունն է: Բնության գեղեցկությունը, արվեստը՝ որպես «գեղեցկության» տեսակ։

 

Ռայներ Մարիա Ռիլկեն գրել է. «Քանզի գեղեցկությունը ոչ այլ ինչ է, քան սարսափի սկիզբը»: Սարսափելին այն է, որ գեղեցկությունը մնում է հավերժական ներկայում, հավերժության մեջ, իսկ մարդը ստանում է ընդամենը մի պահ։

 

«Հավերժական նվեր» ինստալացիան հնաոճ շրջանակի մեջ տեղադրված մոնիտոր է և կարծես պատից կախված նկար լինի։ «Նկարի» վրա, որը դուք տեսնում եք, հիշեցնում է աբստրակցիա, լուսավոր կետերի կոմպոզիցիա, որը բնական լանդշաֆտի մի հատվածի դիտում է՝ մոտ հեռավորությունից։ Երկու քայլ հեռավորության վրա այս նկարը պետք է զարմացնի գույնով և ձևով: Բայց ավելի մոտ տարածությունից ճանաչվում է էկրանի վրա տեղի ունեցող տարօրինակ շարժումը այս լուսավոր կետերի միջև և պարզ է դառնում, որ տերևների և ծովախեցգետնի պատյանների շերտի տակ որդերի բանակներ են շարժվում՝ իրենց հավերժական շարժման մեջ։

Иван Говорков

Ступень

Сайт-специфический объект, 2023

 

Черный скотч, лестница

 

Ничто так не уязвимо, как человеческое восприятие. Например, одна черная лента может поменять восприятие ступенек с горизонтального на вертикальное и наоборот.

И иллюзия начинает восприниматься как реальность...

Իվան Գովորկով

«Քայլ»

Տեղհատուկ օբյեկտ, 2023 թ.

 

սև ժապավեն, աստիճաններ

Ոչինչ այնքան խոցելի չէ, որքան մարդկային ընկալումը: Օրինակ, մեկ սև ժապավենը կարող է փոխել քայլերի ընկալումը հորիզոնականից ուղղահայաց և հակառակը: Եվ պատրանքը սկսում է ընկալվել որպես իրականություն...

Степа Григорян

ՆԱ

Биоинсталляция, 2023 

 

В память о моем друге

 

«Նա» [Нa] — это местоимение, как он/она в русском языке. Однако «Նա» используется как для женщин, так и для мужчин. В армянском языке нет пола. В армянском языке существует множество местоимений: «Սա», «Դա», «Նա», «Այս», «Այդ», «Այն», но, кажется, только «Նա» многогранно и дышит. «Նա» рождается, «Նա» живет, «Նա» умирает, не уменьшаясь, не исчезая, не уничтожаясь, пока мы произносим эти два простых звука. Мы любим Նա, мы ненавидим Նա, мы теряем Նա, мы скучаем по Նա, мы помним Նա, и Նա обретает форму каждый раз, когда мы его произносим. Նա воплощается в нас.

 

Вы можете не видеть «Նա», но вы остаетесь «Նա» внутри кого-то, когда для вас самих вас больше нет. Вы больше не «Նա», но вы там, когда о вас вспоминают.

 

ՆԱ — это экспериментальная биоинсталляция, необходимым биоматериалом для которой являются пчелы и красители из натурального сырья. Для экспозиции они помещаются в стеклянный многогранник, имеющий два отдельных плоских уровня.  Отверстия в перекрытиях позволяют насекомым свободно перемещаться между плоскими этажами, оставаясь внутри. Пчелы питаются сырьевыми красителями. Постепенно внутренний слой преобразуется в текстуру пчелиного воска. Ее внешний вид непредсказуем, являясь естественным результатом преобразования материи в ходе жизнедеятельности насекомых. — Степа Григорян

Ստյոպա Գրիգորյան

«ՆԱ»

Բիո-ինստալացիա, 2023 թ. 

 

Ընկերոջս հիշատակին

 

«Նա»-ն անգլերենի he/she-ի նման դերանուն է: Սակայն «Նա»-ն օգտագործվում է ինչպես կանանց, այնպես էլ տղամարդկանց համար։ Հայերենում սեռ չկա. հայերենում շատ դերանուններ կան՝ «Սա», «Դա», «Նա», «Այս», «Այդ», «Այն», բայց թվում է, թե միայն «Նա»-ն է բազմակողմանի և շնչող։ «Նա»-ն ծնվում է, «Նա»-ն ապրում է, «Նա»-ն մեռնում է՝ չպակասելով, անհետանալով, ոչնչացնելով, քանի դեռ մենք արտասանում ենք այդ երկու պարզ հնչյունները։ Մենք սիրում ենք «Նա»-ն, ատում ենք «Նա»-ին, կորցնում ենք «Նա»-ին, կարոտում ենք «Նա»-ին, հիշում ենք «Նա»-ն, և «Նա»-ն ամեն անգամ ձև է ստանում, երբ այն արտասանում ենք: «Նա»-ն մարմնավորված է մեզանում:

 

Դուք կարող եք չտեսնել «Նա», բայց դուք նաև «Նա» եք ինչ-որ մեկի ներսում, երբ այլևս չկաք «քեզ» համար։ Դու այլևս «Նա» չես, բայց կաս, երբ քեզ հիշում են։

«ՆԱ»-ն փորձարարական բիոինստալացիա է, որի համար անհրաժեշտ կենսանյութը մեղուներն են և բնական հումքով ներկանյութերը։ Ցուցահանդեսային ժամանակահատվածի համար դրանք տեղադրվում են ապակե պոլիգոնի մեջ՝ երկու առանձին հարթ մակարդակներով։ Շերտերի անցքերը թույլ են տալիս միջատներին ներսում մնալով ազատ տեղաշարժվել հարթ հատակների միջև: Մեղուները սնվում են հումքի ներկանյութերով։ Աստիճանաբար ներքին շերտը վերածվում է մեղրամոմի հյուսվածքի: Նրա տեսքը անկանխատեսելի է, միջատների ակտիվությամբ նյութի փոխակերպման բնական արդյունք։ — Ստյոպա Գրիգորյան

Сергей Кищенко 

Venetiae: quintum corpus, серия 

Видео инсталляция, 2023

 

Bunker,  видео [00:06:00, цвет, звук, петля]; 

Видео: Сергей Кищенко

Музыка: Ираида Юсупова, «Роза ветров»

 

Duck Test № 5 (Venetian), видео [00:11:15, цвет, звук, петля]; 

Видео: Сергей Кищенко

Музыка: Jorge Antunes, «Mixolydia»

Исполнитель на терменвоксе: Лидия Кавина

 

«Venetiae: quintum corpus» — серия видеоработ, подготовленных специально для совместного выступления c Лидией Кавиной, композитором и исполнительницей музыки на терменвоксе. Они были созданы в Венеции и посвящены ей. Я живу в этом городе у уже больше полугода. Моя жизнь здесь оказалась полна удивительных, неожиданных открытий. Я снимал пинии в густых туманах на Алберони, дюны и лесные заповедники на Лидо и Пелестрине, львов с человеческими лицами в Венеции и Кьедже, как выплавляют стекло на Мурано, венецианские небо и дворы, и наконец зловещие бункеры и артиллерийские доты оставшиеся со времен второй мировой войны.

 

Работая над серией, я использовал философию текучих летящих экранов, чтобы подчеркнуть хрупкость мира. Одна из видеозарисовок посвящена моему альтер-эго – «Человеку-утке», его воспоминаниям об утраченной родине и тому, как он ощущает Венецию. — Сергей Кищенко

Սերգեյ Կիշչենկո

Venetiae: Quintum Corpus շարքից

Վիդեո ինստալացիա, 2023 թ.

Բունկեր, վիդեո [00:06:00, գույն, ձայն, հանգույց], Duck Test #5 (Վենետիկ), տեսանյութ [00:11:15, գույն, ձայն, հանգույց], ծովափնյա հովանոց, ճամպրուկ

 

Երաժշտություն բունկերի համար. Ռոզա Վետրով Իրաիդա Յուսուպովան, Լիդիա Կավինայի կատարմամբ

Երաժշտություն Duck Test No 5 (վենետիկյան). Mixolydia Խորխե Անտունեսի, Լիդիա Կավինայի կատարմամբ

Venetiae. Quintum Corpus-ը վիդեո-աշխատանքների շարք է, որը պատրաստվել է կոմպոզիտոր Լիդիա Կավինայի և Թերեմին կատարողի հետ համատեղ կատարման համար: Դրանք ստեղծվել են Վենետիկում և նվիրված են քաղաքին։ Արդեն կես տարուց ավել է, ինչ ապրում եմ այս քաղաքում։ Իմ կյանքն այստեղ լի էր զարմանալի, անսպասելի բացահայտումներով: Ես լուսանկարել եմ հովանոցային սոճիներ խիտ մառախուղի մեջ Ալբերոնիում, ավազաթումբեր և անտառային արգելոցներ Լիդոում և Պելլեստրինայում, մարդկային դեմքով առյուծներ Վենետիկում և Չիոգգիայում, ապակյա արտադրությունը Մուրանոյում, Վենետիկի երկինքն ու բակերը և, վերջապես, չարաբաստիկ բունկերներ և հրետանային ամրոցներ, որ մնացել են Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակներից։ 

 

Աշխատելով այս շարքի վրա՝ ես օգտագործեցի հեղուկ թռչող էկրանների փիլիսոփայությունը, որպեսզի ընդգծեմ աշխարհի փխրունությունը: Տեսահոլովակներից մեկը նվիրված է իմ ալտեր էգոյին՝ «Buck-Man»-ին, կորցրած հայրենիքի հիշողություններին և Վենետիկի մասին նրա պատկերացումներին։ — Սերգեյ Կիշչենկո

Ирина Корина

На отдыхе

Инсталляция, 2019

 

Надувные скульптуры из ткани с фотопечатью, растения, мебель.

 

Работа была создана для выставки «Город завтрашнего дня» в Новой Третьяковке, Москва.

 

В инсталляции из «отдыхающих» колонн Ирина Корина вспоминает о своем детстве, походах с родителями в музеи, о героях мультфильмов, карикатур из журналов, детских книг и кинематографа.

Իրինա Կորինա

«Արձակուրդում» 

Ինստալացիա, 2019 թ.

 

Փչովի կտորից քանդակներ, ֆոտոտպագրություն, ծաղկամաններ, կահույք

 

Պատվիրված է Վաղվա քաղաքը խմբային ցուցադրության համար, Մոսկվայի Նոր Տրետյակովյան պատկերասրահում

​​«Հանգստացնող սյուների» ինստալացիայում Իրինա Կորինան հիշում է իր մանկությունը Մոսկվայում, ծնողների հետ ճամփորդությունները, թանգարանները, մուլտհերոսներին, ամսագրերի ծաղրանկարները, մանկական գրքերը և կինոն:

Анастасия Королева

По капле

Звуковая инсталляция, 2023 

 

Медный лист, капельницы, пьезоэлектрические датчики, активные динамики.

 

«По капле» — это звуковая инсталляция, состоящая из управляемых аналоговых гранул, и подразумевающая включение природной материи в процесс создания звука. В этой звуковой инсталляции вода становится проводником между человеком и звуком, создавая единый звуковой организм. Капля падает на пьезоэлектрический датчик, превращаясь в звуковую гранулу, и транслируется через динамики.

Անաստասիա Կորոլյովա 

«Կաթիլ առ կաթիլ»

Ձայնային ինստալացիա, 2023 թ.

 

Պղնձե թիթեղ, կաթիլներ, պիեզոէլեկտրական պիկապներ, ակտիվ բարձրախոսներ

«Կաթիլ առ կաթիլ»-ը ձայնային ինստալացիա է, որը բաղկացած է մանիպուլյացիայի ենթարկված անալոգային հատիկներից և վերաբերում է ձայնի ստեղծման գործընթացում բնական նյութի ընդգրկմանը: Այս ձայնային ինստալացիայի մեջ ջուրը դառնում է մարդու և ձայնի միջև հաղորդիչ՝ ստեղծելով ձայնային օրգանիզմ: Յուրաքանչյուր կաթիլ ընկնում է պիեզոէլեկտրական տարրի վրա, դառնում ձայնային հատիկ և հեռարձակվում բարձրախոսների միջոցով: Համակարգը կառավարվում է դիտողի մասնակցությամբ, ով հնարավորություն ունի փոխել կաթիլներից յուրաքանչյուրի վրա ընկնող կաթիլների արագությունը՝ այդպիսով ամբողջությամբ փոխելով ձայնային գործողությունը։

Густаво Матаморос 

Стеклянный дом — Ереван

Звуковая инсталляция, 2023

 

4 динамика, пространство оранжереи

 

«Стеклянный дом» — звуковая инсталляция, созданная специально для большого стеклянного атриума в Ботаническом саду в Ереване. Цель инсталляции сделать слышимыми те или иные аспекты акустической уникальности данного пространства. Эти акустические особенности могут быть невероятно выразительными, когда они воспринимаются как продолжительные тона. Воздействуя на архитектуру, эти тона помогают перенести слушателя в иную сферу сознания и ощутить более глубокую связь с невидимой природой пространства. Для контраста я обычно добавляю еще один, более знакомый звук, чуждый данному объекту, чтобы создать контрастную точку отсчета. — Густаво Матаморос

Գուստավո Մատամորոս

«Ապակե տուն — Երևան» 

Ձայնային ինստալացիա, 2023 թ.

 

4 բարձրախոս, ատրիումի ներքին ճարտարապետական տարածք

«Ապակե տուն»-ը ձայնային ինստալացիա է, որը ստեղծվել է Երևանի Բուսաբանական այգու մեծ ապակե ատրիումի համար: Այս տեսակի ձայնային տեղադրումը փորձում է լսելի կողմեր հաղորդել տվյալ տարածության որոշակի ակուստիկ անհատականությանը: Այս ակուստիկ հատկությունները կարող են աներևակայելի ոգեշնչող լինել, երբ լսելի են որպես կայուն հնչերանգներ: Քանի որ դրանք խթանում են ճարտարապետությունը, այս հնչերանգներն օգնում են ունկնդրին տեղափոխել իրազեկման այլ հարթություն, և ավելի խորը կապ զգալ տարածության անտեսանելի բնույթի հետ: Որպես հակադրման կետ՝ ես սովորաբար սիրում եմ բերել լրացուցիչ, ավելի ծանոթ ձայն, որը օտար է կայքին՝ հղման կետի հետ հակապատկեր ապահովելու համար: — Գուստավո Մատամորոս

 

Тагуи Торосян

RE:Born

Интеракция звуковая инсталляция, 2023
 

Arduino; датчики приближения, звуковая карта; многоканальная акустическая система, регулируемая светодиодная и точечная подсветка; 3D печать; подиумы.

 

Отдельная благодарность Knar Khudoyan, Sone Baghdasaryan.

 

«RE:Born» — это иммерсивная художественная инсталляция в Ботаническом саду Еревана. В ней переплетаются звук, движение, поэзия и артефакты, отражающие эмоции, возникающие в больничных залах ожидания, связанные с военными потерями, материнской стойкостью и репродуктивным давлением. Датчики движения запускают чтение стихов, а звуковой ландшафт отражает атмосферу больницы и природное спокойствие. Зрителю предлагается изучить артефакты, напечатанные на 3D-принтере, символизирующие путь женщин, ожидающих ребенка после ЭКО, олицетворяющие чувства утраты, надежды и стойкости. «RE:Born» побуждает задуматься о влиянии на общество войны, рождаемости и материнства.

Թագուհի Թորոսյան 

«Վերա.ծնված»

Ինտերակտիվ ձայնային ինստալացիա 3D տպագրված քանդակագործական առարկաներով, 2023 թ.

Արդուինո, սենսորներ, աուդիո ինտերֆեյս, բազմալիք բարձրախոսների համակարգ, լուսադիոդային լուսարձակներ և կենտրոնացված լուսարձակներ, 3D տպագրություն; պատվանդաններ

 

Հատուկ շնորհակալություն Քնար Խուդոյանին, Սոնե Բաղդասարյանին

«RE:Born»-ը ընկղմող ​​ինստալացիա է Երևանի Բուսաբանական այգում: Այս փորձառությունը միահյուսում է ձայնը, շարժումը, պոեզիան և արտեֆակտները՝ արտացոլելով հույզերը, որ առաջանում են հիվանդանոցների սպասասրահներում, միահյուսվում պատերազմական կորուստների, մայրական կայունության և երեխա ունենալու սոցիալական ճնշումների հետ: Շարժման սենսորները հրահրում են պոեզիայի ասմունքներ, մինչդեռ ձայնային պատկերն արտացոլում է հիվանդանոցի մթնոլորտը և բնության հանգստությունը: Դիտողին առաջարկվում է ուսումնասիրել 3D տպագրված արտեֆակտները, որոնք խորհրդանշում են կանանց ճանապարհորդությունը, որոնք սպասում են իրենց նորածինների ծնունդին IVF պրոցեդուրաներից հետո՝  ներկայացնելով կորուստ, հույս և դիմադրություն: «Վերա.ծնված»-ը ձեզ ստիպում է մտածել պատերազմի, պտղաբերության և մայրության սոցիալական ազդեցության մասին:

 

Моника Нараньо Урибе
Serranía de la Macarena

Инсталляция, 2021
 

Серия из 10 рисунков, уголь, чернила; цифровая печать, ткань.

 

Научный консультант: Ана Мария Бедойя, биолог, специализирующаяся на семействе водных растений Podostemaceae, к которому относится Macarenia clavigera.

 

В изолированных географических районах в результате взаимовлияния специфических условий возникают уникальные формы жизни. Например, растение эндемик Macarenia clavigera произрастает на самой западной части Гвианского щита — древнейшего открытого горного образования на поверхности Южно-Американского континента, которое разделяет Гвианы, Венесуэлу, Бразилию и Колумбию. Поверхность этих пород имеет формы, напоминающие движение волн некогда покрывавшего их океана. Это растение расцветает только в тех местах, где вода вновь обмывает эти скалы.

Մոնիկա Նարանխո Ուրիբե (Կոլումբիա)

«Serranía de la Macarena»

Գծանկար ինստալացիա, 2021 թ.

 

10 գծագրեր փայտածուխով և թանաքով, թվային միջոցով տպագրված գործվածքի վրա

 

Գիտական ​​խորհրդատու՝ Անա Մարիա Բեդոյա, կենսաբան, մասնագիտացած Podostemaceae-ի վրա: Վերջինս ջրային բույսերի ընտանիք է, որին պատկանում է Macarenia clavigera-ն։

Կյանքի առանձին ձևեր առաջացել են մեկուսացված աշխարհագրական շրջաններում՝ հատուկ պայմանների փոխազդեցության արդյունքում, որտեղ նրանք ապրում են։ «Macarenia clavigera» էնդեմիկ բույսն աճում է Գվիանայի վահանի ամենաարևմտյան մասում, որը հարավամերիկյան մայրցամաքի մակերեսի ամենահին բաց ժայռային գոյացությունն է՝ բաժանված է Գվիանայի, Վենեսուելայի, Բրազիլիայի և Կոլումբիայի միջև: Այս ժայռի մակերեսը ծածկված է օվկիանոսի ալիքների շարժումը հիշեցնող ձևերով, որոնք ժամանակին ծածկել են դրանք։ Այս բույսը ծաղկում է միայն այնտեղ, որտեղ ջուրը դիպչում է այս քարերին և նորից հոսում դրանց վրայով:

Анна Франц

Упрямство и упорство

из серии «Система координат»

Инсталляция, 2023

 

Arduino C, Python; Raspberry Pi 3, Arduino контроллеры; мини проекторы, медиаплеер, светодиодная лента; пластиковый камень, подиум

 

Инженеры: Филип Аветисов, Денис Андреев, Евгений Овсянников, Дмитрий Широков

Видео инжненер: Александр Бочков

При поддержке медиалаборатории CYLAND

 

В своей работе «Упрямство и упорство» Анна Франц размышляет об этих, казалось бы, синонимах. Упрямство присуще и людям и животным, и последним даже больше, так как выражение гласит «упрямый, как осёл», а не наоборот. Упорство же свойственно в основном людям, которым это качество помогает всё перетереть на любой работе, даже столь бессмысленной, как у Сизифа. Камю, впрочем, считал, что в Сизифовом труде было столько же смысла, как и в большинстве наших теперешних работ на фабриках или в офисах. Упрямое существо приложит все усилия, чтобы не сдвинуться с места. Упорный же человек будет двигаться вперед или ввысь, преодолевая все препятствия и ориентируясь на звезду в небе или, например, на огоньки, бегущие вверх по стручку тамаринда.

Աննա Ֆրանց

«Համառություն և հաստատակամություն», 

Coordinate system շարքից

Ինստալացիա, 2023 թ.

 

Arduino C, Python Raspberry Pi 3, Arduino կարգավորիչներ, միկրո պրոյեկտորներ, մեդիա նվագարկիչներ, LED ժապավեն, արհեստական ​​պլաստիկ քար

Ինժեներներ՝ Ֆիլիպ Ավետիսով, Դենիս Անդրեև, Եվգենի Օվսյաննիկով, Դմիտրի Շիրոկով

Վիդեո ինժեներ՝ Ալեքսանդր Բոչկով

CYLAND MediaArtLab-ի աջակցությամբ

Իր «Համառություն և հաստատակամություն» աշխատանքի մեջ Աննա Ֆրանցն անդրադառնում է այս ակնհայտ հոմանիշներին: Համառությունը բնորոշ է և՛ մարդկանց, և՛ կենդանիներին, և առավել ևս՝ վերջիններիս, քանի որ ընդունված է ասել «էշի պես համառ», և ոչ հակառակը։ Ինչ վերաբերում է հաստատակամությանը, ապա այն հիմնականում բնորոշ է այն մարդկանց, ովքեր ունեն այս հատկանիշը, որն օգնում է նրանց հաղթել ցանկացած աշխատանքում, նույնիսկ այնքան անիմաստ, ինչպիսին Սիզիփոսի աշխատանքն էր։ Քամյուն, սակայն, կարծում էր, որ սիզիփյան աշխատանքը նույնքան նշանակություն ուներ, որքան աշխատանքը ժամանակակից գործարաններում կամ գրասենյակներում: Համառ արարածը բոլոր ջանքերը կգործադրի, որպեսզի չհեռանա: Բայց հաստատակամ մարդը կշարժվի առաջ կամ վեր՝ հաղթահարելով բոլոր խոչընդոտները և առաջնորդվելով երկնքում գտնվող աստղով կամ լույսի թրթռումներով, որոնք փայլփլում են տամարինդի սերմնացանի վրա:

Сандер Хагелаар 

Руководство

Инсталляция, 2023

 

C++, Arduino IDE; Arduino микроконтроллеры; водяные насосы, мотор с соплами, объекты из стекла, бассейн
 

Инсталляция «Руководство» приглашает посетителей исследовать тонкое взаимодействие между силой и уязвимостью. Струя воды мощно направлена вверх, но при этом решительно перенаправляется вниз под воздействием висящего над ней предмета.

 

В этой экспозиции вода воплощает силу и уязвимость, отражая наше собственное человеческое состояние. Ее каскадное движение повторяет хрупкое равновесие. Зрителям предлагается задуматься о врожденных связях с водой и о глубоком значении контроля, который мы устанавливаем над окружающей средой.

 

В работе «Руководство» показаны наши взаимоотношения с силами, находящимися вне нашего контроля, наша уязвимость. И красоту принятия своей уязвимости. Искусство проигрыша.

 

Սանդեր Հագելաար 

«Ուղղորդում»

Ինստալացիա, 2023 թ.

C++, Arduino IDE Arduino միկրոկոնտրոլեր ջրի պոմպեր, վարդակներով շարժիչներ, ապակե լցոնման վառարան, ապակյա իրեր, ջրավազանի կառուցվածք

«Ուղեցույց»-ն ինստալացիա է, որն այցելուներին հրավիրում է ուսումնասիրելու ուժի և խոցելիության նուրբ փոխազդեցությունը: Ջրի շիթ, որն ուժգին ուղղված է դեպի վեր և միայն վերևում կախված առարկայի միջոցով վճռականորեն վերահղվում է դեպի ներքև:

Այս ցուցադրության մեջ ջուրը մարմնավորում է ուժի և խոցելիության հատկություններ՝ արտացոլելով մեր սեփական մարդկային վիճակը: Նրա կասկադային շարժումը նուրբ հավասարակշռության մասին է: Դիտողները հրավիրվում են խորհելու ջրի հետ մեր ունեցած բնական կապերի և մեր շրջապատի նկատմամբ մեր կիրառած վերահսկողության խորը նշանակության մասին:

 

«Ուղեցույց»-ն ի հայտ է բերում մեր վերահսկողությունից դուրս ուժերի հետ մեր հարաբերությունները, մեր խոցելիությունը: Եվ մեր խոցելիության գեղեցկությունը: Կորցնելու արվեստը:

Gray Cake 

Гербарий

Generative AV, 2020

 

Python, StyleGAN2, Magenta DDSP Timbre Transfer; экран, наушники, видео [00:07:15, цвет, звуки, петля]

 

Первая стадия проекта была начата во время обучения на магистерской программе Digital Art в Дальневосточном федеральном университете (Владивосток, Россия)

 

Можем ли мы представить растения, которых не существует в природе? Существуют ли технологии, которые помогут вообразить подобное? Гербарий — генеративный видеоарт, отвечающий на этот вопрос. Нейросеть StyleGAN2 была обучена на массиве отсканированных растений из архива Ботанического сада Нью-Йорка, и процесс её воображения запечатлен на видео. Основой для звуковой дорожки стало пение соловья, обработанное нейросетевым алгоритмом Magenta DDSP Timbre Transfer.

 

Gray Cake 

«Գիշերը փոթորկի մեջ»

Գեներատիվ AV, 2020 թ.

 

Python, StyleGAN2, Magenta DDSP Timbre Transfer, պլազմային էկրան, ականջակալներ, տեսանյութ [00:07:15, գույն, ձայն, հանգույց] 

 

Ծրագիրը սկսվել է DA FEFU-ի մագիստրատուրայի ընթացքում (Վլադիվոստոկ, Ռուսաստան)

 

Կարո՞ղ ենք պատկերացնել այնպիսի բույսեր, որոնք գոյություն չունեն բնության մեջ: Կա՞ որևէ տեխնոլոգիա, որը կարող է օգնել մեզ նման բաներ պատկերացնել։ «Գիշերը փոթորկի մեջ»-ը գեներատիվ վիդեո արվեստ է, որը պատասխանում է այս հարցին: StyleGAN2 նեյրոնային ցանցը վերապատրաստվել է Նյու Յորքի բուսաբանական այգու արխիվի բույսերի պատկերների հսկայական հավաքածուի վրա, և տեսանյութը ցույց է տալիս երևակայության գործընթացը:

Սաունդթրեքը սոխակի երգ է, որը մշակվել է Magenta DDSP Timbre Transfer նեյրոնային ցանցի ալգորիթմի կողմից, որպեսզի այն հնչի որպես ալտ:

 
Sergey Kishchenko, Venetiae_ quintum corpus, 2023 © Sergey Kishchenko3.png

Sergey Kishchenko, Venetiae: quintum corpus, 2023 © Sergey Kishchenko

Марина Алексеева

Художник. По образованию керамист, окончила ЛВХПУ имени Мухиной (Ленинград, СССР). Работает в различных техниках, включая инсталляции, объекты и живопись. Участница Московской биеннале современного искусства (2011, Россия), Панамской биеннале современного искусства (2013). Лауреат премии Сергея Курехина (2010, Россия) в номинации «Искусство в общественном пространстве» (совместно с Борисом Казаковым). Номинант на театральную премию «Золотая маска» (2019, Россия) за сценографию и дизайн костюмов оперы Владимира Раннева «Проза» (Электротеатр Станиславский, Москва, Россия). Ее работы находятся в коллекциях Русского музея (Санкт-Петербург, Россия), Московского музея современного искусства (Россия), Мультимедиа Арт Музея (Москва, Россия), Fundació Sorigué (Льейда, Испания), Art Vectors Investment Partnership (Вена, Австрия) и др. Живет и работает в Санкт-Петербурге (Россия).

 

Մարինա Ալեքսեևա

 

Մարինա Ալեքսեևան արվեստագետ է։ Նա ավարտել է Վերա Մուխինայի արվեստի և դիզայնի բարձրագույն դպրոցը (Լենինգրադ, ԽՍՀՄ)՝ որպես խեցեգործ։ Նա աշխատում է տարբեր մեդիաներով՝ ներառյալ ինստալացիաներ, օբյեկտներ և նկարչություն: Մոսկվայի ժամանակակից արվեստի բիենալեի (2011, Ռուսաստան) և Պանամայի ժամանակակից արվեստի բիենալեի (2013) մասնակից է, Սերգեյ Կուրյոխինի անվան ժամանակակից արվեստի մրցանակի դափնեկիր (2010, Ռուսաստան) «Արվեստը հանրային տարածքում» անվանակարգում (Բորիս Կազակովի հետ միասին), «Ոսկե դիմակ» թատերական մրցանակի հավակնորդ է (2019, Ռուսաստան) Վլադիմիր Ռաննևի «Արձակ» օպերայի բեմադրության և զգեստների ձևավորման համար (Ստանիսլավսկու անվան էլեկտրաթատրոն, Մոսկվա, Ռուսաստան): Նրա աշխատանքները պահվում են Ռուսական թանգարանի (Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսաստան), Մոսկվայի ժամանակակից արվեստի թանգարանի (Ռուսաստան), Մուլտիմեդիա արվեստի թանգարանի (Մոսկվա, Ռուսաստան), Fundació Sorigué (Լեյդա, Իսպանիա), Art Vectors Investment Partnership-ի հավաքածուներում։ Նա ապրում և աշխատում է Սբ. Պետերբուրգում, Ռուսաստան։

 

Эдгар Амроян

Эдгар Амроян занимается живописью, стрит-артом, создает медиа-инсталляции, а также является куратором. Окончил Ереванскую государственную академию изобразительных искусств (факультет живописи). В своем творчестве исследует проблемы постсоветского политического и научного искусства. В числе его работ: «Ераз Эдо», «Магические ассоциации», «Советская партия», «Гражданская война», «Лагерное отделение № 1», «Армянские рукописи». Эдгар Амроян — автор книги «Пригородная тишина», посвященной армянскому периоду жизни австрийского ученого Конрада Лоренца. Эту книгу он издал совместно с Риккардо Драги-Лоренцем. Эдгар Амроян является основателем политической арт-группы «Лаборатория Арит». Среди его кураторских проектов фестиваль инсталляционного искусства «Полифония», фестиваль альтернативного искусства «Кризис формы» и резиденция российских художников «Магия и наука». Работы Амрояна выставлялись в Армении и за рубежом, в том числе в ACCEA и Государственном музее природы Армении (Ереван, Армения), галерее Annarumma 404 (Неаполь, Италия), галерее Loft Arte (Вальданьо, Италия), Федеральной канцелярии (Вена, Австрия). Живет и работает в Ереване, Армения.

 

Էդգար Ամրոյան

 

Էդգար Ամրոյանը նկարիչ է, սթրիթ-արտ արվեստագետ, ստեղծում է մեդիա ինստալացիաներ ու նաև կուրատոր է։ Ավարտել է Երևանի Գեղարվեստի պետական ​​ակադեմիան (գեղանկարչություն): Նրա արվեստը հետազոտում է հետխորհրդային քաղաքական և գիտական ​​արվեստի խնդիրները։ Կարելի է առանձնացնել հետևյալ նախագծերը՝ «Էդոյի Երազ», «Կախարդական միավորումներ», «Սովետական ​​կուսակցություն», «Քաղաքացիական պատերազմ», «Ճամբարային բաժին թիվ 1», «Հայկական ձեռագրեր»։ Էդգար Ամրոյանը ավստրիացի գիտնական Կոնրադ Լորենցի հայկական շրջանի մասին պատմող Արվարձանային լռություն գրքի հեղինակն է։ Այս գիրքը նա հրատարակել է Ռիկարդո Դրագի-Լորենցի հետ միասին։ Էդգար Ամրոյանը Art Laboratory քաղաքական արվեստի խմբի հիմնադիրն է։ Կուրատորային նախագծերից կարելի է նշել Պոլիֆոնիա ինստալացիոն արվեստի փառատոնը, Ձևի ճգնաժամ այլընտրանքային արվեստի փառատոնը և Կախարդություն և գիտություն ռուս նկարիչների կացարանը։ Նրա աշխատանքները ցուցադրվել են Հայաստանում և արտերկրում, այդ թվում՝ ACCEA-ն և Հայաստանի բնության պետական ​​թանգարան (Երևան, Հայաստան), Annarumma 404 պատկերասրահ (Նապոլի, Իտալիա), Loft Arte պատկերասրահ (Valdagno, Իտալիա), Դաշնային կանցլեր (Վիեննա, Ավստրիա): ) Նա ապրում և աշխատում է Երևանում, Հայաստան։

 

Ludmila Belova 

 

Ludmila Belova is an artist and curator. Ludmila Belova graduated from the Abramtsevo Art and Industry School (Moscow Region, USSR). She works with video, sound, painting, and photography. Ludmila Belova investigates issues of memory, space and time; studies the impact of new technologies on the human being in art practices; makes the viewer a participant of the art process through interactivity. Her works have been exhibited in Europe, USA, Russia and Asia. Participant of the Moscow Biennale of Contemporary Art (2005, 2011, Russia), exhibitions parallel to the Venice Biennale (2011, 2013, 2015, 2017, 2019, Italy) and the parallel program of the Manifesta 10 Biennale (St. Petersburg, Russia, 2014). Winner of the prize “50 Bestern” ZKM (2000, Karlsruhe, Germany) and of the Sergey Kuryokhin Award (2017, Russia) for “Best Curatorial Project”. Participant of more than 50 local and international group exhibitions and festivals. Her works are held in the collections of the Russian Museum, the Anna Akhmatova Museum, Erarta Museum (St. Petersburg, Russia), the Kolodzei Art Foundation (New York, USA), and in private collections in Switzerland, Germany and Russia. She lives and works in St. Petersburg, Russia and Montenegro.

 

Լյուդմիլա Բելովա

 

Լյուդմիլա Բելովան արվեստագետ և կուրատոր։ Նա ավարտել է Աբրամցևոյի արվեստի և արդյունաբերության դպրոցը (Մոսկվայի մարզ, ԽՍՀՄ): Նա աշխատում է վիդեոյի, ձայնային, նկարչության և լուսանկարչության հետ: Լյուդմիլա Բելովան ուսումնասիրում է հիշողության, տարածության և ժամանակի խնդիրները, և նոր տեխնոլոգիաների ազդեցությունը մարդու վրա՝ արվեստի պրակտիկաներում, երբ ինտերակտիվության միջոցները դիտողին դարձնում են արվեստի գործընթացի մասնակից: Նրա աշխատանքները ցուցադրվել են Եվրոպայում, ԱՄՆ-ում, Ռուսաստանում և Ասիայում։ Մոսկվայի ժամանակակից արվեստի բիենալեի մասնակից է (2005, 2011, Ռուսաստան), Վենետիկի բիենալեին զուգահեռ ցուցադրությունների (2011, 2013, 2015, 2017, 2019, Իտալիա) և Manifesta 10 Biennale-ի զուգահեռ ծրագրի (Ռուսաստան, Ս. ), 2014) մասնակից: Արժանացել է «50 լավագույն» ZKM մրցանակի (2000թ., Կարլսրուե, Գերմանիա) և Սերգեյ Կուրյոխինի անվան մրցանակի (2017թ., Ռուսաստան) «Լավագույն կուրատորական նախագիծ» անվանակարգում: Ավելի քան 50 տեղական և միջազգային խմբակային ցուցահանդեսների և փառատոնների մասնակից է։ Նրա աշխատանքները պահվում են Ռուսական թանգարանի, Աննա Ախմատովայի թանգարանի, Էրարտայի թանգարանի (Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսաստան), Կոլոձեի արվեստի հիմնադրամի (Նյու Յորք, ԱՄՆ) և Շվեյցարիայի, Գերմանիայի և Ռուսաստանի մասնավոր հավաքածուներում։ Նա ապրում և աշխատում է Սանկտ Պետերբուրգում, Ռուսաստան և Չեռնոգորիայում:

Иван Говорков

 

Художник. Окончил Институт живописи, скульптуры и архитектуры имени Репина (Ленинград, СССР). Занимается философией, психологией, рисунком, живописью, скульптурой, инсталляцией; работает на стыке традиционного искусства и новых технологий. Профессор кафедры рисунка Института имени Репина (Санкт-Петербург, Россия). Лауреат премии Сергея Курехина (2012, Россия) в номинации «Лучшее произведение визуального искусства» (совместно с Еленой Губановой). Работы выставлялись на крупнейших российских и зарубежных площадках, среди которых Эрмитаж (Санкт-Петербург, Россия), Русский музей (Санкт-Петербург, Россия), Музей Москвы (Москва, Россия), Университет Ка-Фоскари (Венеция, Италия), Художественный музей Челси (Нью-Йорк, США), Центр искусств Kunstquartier Bethanien (Берлин, Германия), Sky Gallery 2 (Токио, Япония). Участник параллельной программы биеннале «Манифеста-10» (2014, Санкт-Петербург, Россия) и параллельной программы Венецианской биеннале (с 2011 года, Италия); многократный участник фестиваля «Киберфест». С 1990 года работает совместно с Еленой Губановой. Живет в Санкт-Петербурге (Россия).

Իվան Գովորկով

Արվեստագետ է: Ծնվել է 1949 թվականին ԽՍՀՄ Լենինգրադ քաղաքում։ Ավարտել է Իլյա Ռեպինի անվան գեղանկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության պետական ակադեմիական ինստիտուտը (Լենինգրադ, ԽՍՀՄ): Զբաղվում է փիլիսոփայությամբ, հոգեբանությամբ, նկարչությամբ, գծանկարչությամբ, քանդակագործությամբ և ինստալացիաներով։ Նա աշխատում է ավանդական արվեստի և նորագույն տեխնոլոգիաների հանգույցում: Իլյա Ռեպինի անվան ինստիտուտի գծանկարչության պրոֆեսոր է (Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսաստան)։ Սերգեյ Կուրյոխինի անվան մրցանակի դափնեկիր է (2012, Ռուսաստան) «Վիզուալ արվեստի լավագույն ստեղծագործության համար» (Ելենա Գուբանովայի հետ միասին): Նրա աշխատանքները ցուցադրվել են ռուսական և արտասահմանյան խոշոր թանգարաններում և կենտրոններում՝ այդ թվում Էրմիտաժում (Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսաստան), Ռուսական թանգարանում (Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսաստան), Մոսկվայի թանգարանում (Ռուսաստան), Կա Ֆոսկարի համալսարանում (Վենետիկ, Իտալիա), Չելսիի արվեստի թանգարանում (Նյու Յորք, ԱՄՆ), Kunstquartier Bethanien- ում (Բեռլին, Գերմանիա) և Sky Gallery 2-ում (Տոկիո, Ճապոնիա)։ Manifesta 10-ի զուգահեռ ծրագրի (2014 թ., Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսաստան) և Վենետիկի բիենալեին զուգահեռ մի քանի ցուցահանդեսների (2011 թվականից, Վենետիկ, Իտալիա), ինչպես նաև CYFEST-ի հաճախակի մասնակից է: 1990 թվականից աշխատել է Ելենա Գուբանովայի հետ: Ապրում և աշխատում է Ռուսաստանի Սանկտ Պետերբուրգ քաղաքում:

Сергей Кищенко

Сергей Кищенко — художник. Учился в Российской академии театрального искусства (РАТИ/ГИТИС), в Институте проблем современного искусства (ИПСИ/ICA Moscow, 2012-2014), в Открытой школе Манеж/МедиаАртЛаб (2013-2015), стажировался в Голдсмитском колледже в Лондоне, Великобритания (2013). Кищенко работает с современными представлениями о демократических идеалах, иллюзиях и мечтах постсоветской России. Синтезируя различные медиа — перформанс, театр, кино, видеоарт, инсталляцию и фотодокументацию, — он конструирует современные мифологемы и исследует атрибуты, ставшие знаками культурной традиции, в их современной интерпретации. В настоящее время живет и работает в Венеции.

​Սերգեյ Կիշչենկոն

Սերգեյ Կիշչենկոն արվեստագետ է: Սովորել է Ռուսաստանի թատերական արվեստի ակադեմիայում (RATI/GITIS), Ժամանակակից արվեստի հիմնախնդիրների ինստիտուտում (IPSI/ICA Մոսկվա, 2012–2014), Մանեժի բաց դպրոցում/MediaArtLab (2013–2015) և պրակտիկա է անցել Լոնդոնի Գոլդսմիթս քոլեջում (Մեծ Բրիտանիա, 2013): Սերգեյ Կիշչենկոն աշխատում է ժողովրդավարական իդեալների ժամանակակից պատկերացումներով, պատրանքներով և հետխորհրդային Ռուսաստանի երազանքներով։ Մեդիաների սինթեզի միջոցները՝ փերֆորմանս, թատրոն, կինո, վիդեո-արտ, ինստալացիա և ֆոտոփաստաթղթավորման ժանրեր, հավասարապես առկա են նրա ստեղծագործություններում՝ ժամանակակից մեկնաբանությամբ: Ներկայումս ապրում և աշխատում է Վենետիկում։

Ирина Корина


Ирина Корина окончила Российскую академию театрального искусства в 2000 г. (факультет сценографии). Также училась в Институте современного искусства в Москве и в Академии изящных искусств в Вене. Как художник-постановщик сотрудничала со многими российскими театрами, с начала 2000-х годов начала работать в кино. В 2009 году участвовала в проекте российского павильона на 53-й Венецианской биеннале. В 2017 году инсталляция Кориной была представлена в рамках основного проекта 57-й Венецианской биеннале. Персональные выставки были представлены в фонде GRAD (Лондон, Великобритания), Бруклинской академии музыки (Нью-Йорк, США), Московском музее современного искусства (Россия), в рамках фестиваля Steirischer Herbst (Грац, Австрия). Принимала участие в многочисленных групповых выставках, в том числе в Музее современного искусства (Антверпен, Бельгия), галерее Saatchi (Лондон, Великобритания), пространстве Kühlhaus (Берлин, Германия).

​Իրինա Կորինան

Իրինա Կորինան 2000 թվականին ավարտել է Ռուսաստանի թատերական արվեստի ակադեմիան (բեմանկարչության ֆակուլտետ): Սովորել է նաև Մոսկվայի Ժամանակակից արվեստի ինստիտուտում և Վիեննայի Գեղարվեստի ակադեմիայում։ Որպես բեմանկարիչ՝ համագործակցել է բազմաթիվ ռուսական թատրոնների հետ, 2000-ականների սկզբից սկսել է աշխատել կինոյում։ 2009 թվականին Իրինա Կորինան Վենետիկի 53-րդ բիենալեի ռուսական տաղավարում ցուցահանդեսի մասնակիցներից էր։ 2017 թվականին նրա ինստալացիան ներկայացվել է Վենետիկի 57-րդ բիենալեի գլխավոր նախագծի շրջանակներում։ Նրա անհատական ցուցադրությունները ներկայացվել են GRAD հիմնադրամում (Լոնդոն, Մեծ Բրիտանիա), Բրուքլինի երաժշտական ակադեմիայում (Նյու Յորք, ԱՄՆ), Մոսկվայի ժամանակակից արվեստի թանգարանում (Ռուսաստան), Steirischer Herbst փառատոնի շրջանակներում (Գրաց, Ավստրիա): Կորինան մասնակցել է բազմաթիվ խմբակային ցուցադրությունների՝ ներառյալ M HKA թանգարանը (Անտվերպեն, Բելգիա), Saatchi պատկերասրահը (Լոնդոն, Մեծ Բրիտանիա), Kühlhaus space-ը (Բեռլին, Գերմանիա):

 
 

Анастасия Королева

Анастасия Королева — трансдисциплинарный художник, саунд-артист и перформер. Королева работает в области мультимедийных и звуковых инсталляций, интерактивных и автономных звуковых объектов, многоканальных саундскейпов, перформативных практик на пересечении искусства и науки. Сфера художественных интересов — исследование взаимоотношений человека и техники, создание звуковых машин, включение природных и иных агентов в процесс создания художественных произведений, влияние технологий на сенсорное и когнитивное восприятие. Участвовала в выставках и фестивалях в Европе и России, среди которых Ars Electronica (Австрия), Государственная Третьяковская галерея, Политехнический музей и Мультимедиа Арт Музей (Россия), DISTANT.gallery (Нидерланды), биеннале Wrong (онлайн-программа, Испания), Soundmit (Италия) и др. В настоящее время она живет и работает в Испании.

Անաստասիա Կորոլևան

Անաստասիա Կորոլևան միջգիտակարգային արվետսգետ է, հնչյունային արտիստ և կատարող: Կորոլևան աշխատում է մուլտիմեդիա և ձայնային ինստալացիայի, ինտերակտիվ և ինքնավար ձայնային օբյեկտների, բազմալիքային ձայնային պատկերների և արվեստի և գիտության խաչմերուկում, պերֆորմատիվ պրակտիկայի ոլորտում:

Նրա գեղարվեստական հետաքրքրությունները ստիպել են նրան հետազոտել մարդու և տեխնոլոգիայի փոխհարաբերությունները, ձայնային մեքենաների զարգացումը, արվեստի գործեր ստեղծելու գործընթացում բնական և այլ գործոնների ընդգրկումը, տեխնոլոգիայի ազդեցությունը զգայական և ճանաչողական ընկալման վրա: Մասնակցել է Եվրոպայում և Ռուսաստանում ցուցահանդեսների և փառատոների, այդ թվում՝ Ars Electronica (Ավստրիա), Պետական Տրետյակովյան պատկերասրահում, Պոլիտեխնիկական թանգարանում և Մուլտիմեդիա Արվեստի թանգարանում (Ռուսաստան), DISTANT.gallery -ում(Նիդեռլանդներ), The Wrong բիենալեում (առցանց ծրագիր, Իսպանիա),  Soundmit -ում(Իտալիա) և այլն։ Ներկայումս ապրում և աշխատում է Իսպանիայում։

Густаво Матаморос

Густаво Матаморос — североамериканский композитор, родом из Венесуэлы, создающий экспериментальную музыку и саунд-арт. Основатель фестиваля Subtropics в Майами и один из основных членов Frozen Music — саунд-арт группы, в которую вместе с Дэвидом Данном и Рене Барджем входят Рассел Фрелинг и Дэвид Берман. Наиболее известен своей работой с малыми звуками, а также звуковыми портретами, использованием «закрытого» записанного звука в качестве интерактивного элемента в живом электроакустическом исполнении, своими «шумовыми мелодиями», сайт-специфик и саунд-арт инсталляциями в общественных местах.

​Գուստավո Մատամորոսը

Գուստավո Մատամորոսը հյուսիսամերիկյան կոմպոզիտոր է, որը ծնվել է Վենեսուելայում: Նա ստեղծում է փորձարարական երաժշտություն և սաունդ արտ: Նա Մայամիի Subtropics փառատոնի հիմնադիրն է և Frozen Music-ի հիմնական անդամը՝ ձայնային արվեստի կոլեկտիվ Դեյվիդ Դաննի և Ռենե Բարգի հետ, որում ներառված են Ռասել Ֆրելինգը և Դեյվիդ Բերմանը: Նա առավել հայտնի է փոքր հնչյուններով իր աշխատանքով, ինչպես նաև ձայնային դիմանկարներով, «Դարպասավոր» ձայնագրված ձայնի օգտագործմամբ՝ որպես ինտերակտիվ տարր կենդանի էլեկտրաակուստիկ կատարման մեջ, իր «աղմուկի մեղեդիների», ինչպես նաև իր տեղհատուկ և հանրային ձայնային արվեստի ինստալացիաների համար: 

Тагуи Торосян

Тагуи Торосян — художник, куратор и исследователь, основатель Ars Techne Lab. В настоящее время получает степень PhD в области искусства и культурных исследований в Академии изящных искусств Вены. Ее исследования посвящены пересечению культуры хакеров/создателей, феминистского нового материализма, реляционного искусства, педагогики и постчеловеческой экологии. Как бывший участник хакерского сообщества Mz* Baltazar's Laboratory и стипендиат PEEK, Торосян занимается проектом «Феминистский хакинг: Построение схем как художественная практика». Ее работы выставлялись по всему миру, куратор выставок, программ и семинаров, с особым вниманием к медиаискусству, перформансу и кино.

​Թագուհի Թորոսյանը

Թագուհի Թորոսյանը արվեստագետ, կուրատոր և հետազոտող է, Ars Techne Lab-ի հիմնադիրը։ Թագուհի Թորոսյանն այժմ իր բ.գ.թ. է իրականացնում Վիեննայի Գեղարվեստի ակադեմիայի արվեստների և մշակութաբանության ոլորտում: Նրա հետազոտությունը խորանում է հաքերների/ստեղծագործական մշակույթների, ֆեմինիստական ​​նոր մատերիալիզմների, հարաբերական արվեստի, մանկավարժության և հետմարդկային էկոլոգիաների խաչմերուկներում: Որպես Mz* Baltazar's Laboratory hackerspace-ի նախկին անդամ և PEEK-ի գործընկեր՝ նրա ուշադրության կենտրոնում է Feminist Hacking. Building Circuits as an Artistic Practice նախագիծը: Նրա աշխատանքները ցուցադրվել են միջազգային մակարդակով, և նա կազմակերպել է ցուցահանդեսներ, ծրագրեր և աշխատաժողովներ՝ շեշտը դնելով մեդիա արվեստի, փերֆորմանսի և կինոյի վրա:

Моника Нараньо Урибе

Моника Нараньо Урибе визуальный художник и редактор. Моника окончила факультет визуальных искусств и графического дизайна в Медельине (Колумбия) и магистерскую программу «Коммуникационное искусство и дизайн» в Королевском колледже искусств в Лондоне (Великобритания). Ее художественные исследования, ориентированные на геологию, посвящены горным породам и подземным образованиям, которые она исследует в конкретных географических условиях и контекстах. Сочетает научные и интуитивные взгляды, основанные на ее опыте знакомства с различными территориями, для создания специфических интервенций, видео, инсталляций, скульптур, рисунков и публикаций. Основатель и редактор Nómada Ediciones, независимого издательского проекта, специализирующегося на конструировании нарратива о местах посредством картографии, книг для художников и журналов.

​Մոնիկա Նարանջո Ուրիբեն

Մոնիկա Նարանջո Ուրիբեն վիզուալ արվեստագետ և խմբագիր է: Մոնիկան ավարտել է Մեդելինի (Կոլումբիա) Վիզուալ արվեստների և գրաֆիկական դիզայնի ֆակուլտետը, և ունի մագիստրոսի կոչում Լոնդոնի Արվեստի թագավորական քոլեջի (Մեծ Բրիտանիա) Հաղորդակցության և դիզայնի ֆակուլտետից: Նրա՝ երկրաբանության վրա հիմնված գեղարվեստական ​​հետազոտությունները կենտրոնացել են ժայռերի և ստորգետնյա գոյացությունների վրա, որոնք նա ուսումնասիրում է հատուկ աշխարհագրական և համատեքստային միջավայրերում: Նա միավորում է գիտական ​​և ինտուիտիվ հեռանկարները՝ հիմնված տարածքների հետ իր հանդիպումների վրա՝ ստեղծելու տեղհատուկ միջամտություններ, տեսանյութեր, ինստալացիաներ, քանդակներ, գծագրեր և հրապարակումներ: Նա Nómada Ediciones-ի հիմնադիրն ու խմբագիրն է. անկախ հրատարակչական նախագիծ, որը մասնագիտացած է քարտեզագրության, արվեստագետների գրքերի և ամսագրերի միջոցով վայրերի մասին պատմություններ պատմելու մեջ:

Анна Франц

 

Анна Франц — художник, куратор в области медиаискусства. Окончила ЛВХПУ им. В. И. Мухиной (Ленинград, СССР) и Институт Пратта (Нью-Йорк, США). Основатель некоммерческого культурного фонда CYLAND MediaArtLab, сооснователь лаборатории медиаискусства CYLAND и фестиваля «Киберфест». Интерактивные инсталляции Франц выставлялись в Музее искусства и дизайна (Нью-Йорк, США), на фестивале Video Guerrilha (Бразилия), на биеннале «Манифеста-10» (Санкт-Петербург, Россия, 2014), в Государственном Эрмитаже (Санкт-Петербург, Россия), в Центре искусств Kunstquartier Bethanien (Берлин, Германия), Галерее Hatcham Church, Голдсмитском колледже, Лондонском университете (Великобритания), Dartington Estate (Великобритания), Культурном центре Cultural Flow Zone Ка' Фоскари Дзаттере (Венеция, Италия), Музее MAXXI (Рим, Италия), Национальном клубе искусств (Нью-Йорк, США) и на других ведущих площадках по всему миру. Работы художницы находятся в собраниях Русского музея (Санкт-Петербург, Россия), Музея искусства и дизайна (Нью-Йорк, США), Центра современного искусства имени Сергея Курехина (Санкт-Петербург, Россия) и фонда Kolodzei Art Foundation (Нью-Йорк, США), а также в многочисленных частных коллекциях. Живет и работает в Майами (США).

Աննա Ֆրանցը

Աննա Ֆրանցը արվեստագետ է և մեդիա արվեստի համադրող: Ավարտել է Վերա Մուխինայի արվեստի և դիզայնի բարձրագույն դպրոցը (Լենինգրադ, ԽՍՀՄ) և Պրատ ինստիտուտը (Նյու Յորք, ԱՄՆ)։ Cyland Foundation Inc. շահույթ չհետապնդող մշակութային հիմնադրամի հիմնադիրն է, CYLAND MediaArtLab-ի և CYFEST-ի համահիմնադիրը: Ֆրանցի ինտերակտիվ ինստալացիաները ներկայացվել են Արվեստի և դիզայնի թանգարանում (Նյու Յորք, ԱՄՆ), Video Guerrilha փառատոնում (Բրազիլիա), Manifesta 10 Biennale (2014 թ., Սանկտ Պետերբուրգ, Ռ